Friday, 16 May 2008


By Martin Asser, BBC News, Beirut

Marwan, Muhammad and Ahmed in Shatila (Photo by Phil Coomes)
Marwan, 35, Muhammad, 77, and Ahmed, 12, share their experiences

Sixty years ago, the Diab family swapped the simple life of Palestinian peasants in western Galilee for an existence of displacement, dispossession and exile.

During the Nakba, as Palestinians call their 1948 "catastrophe" when Israel was created, the Diab's hometown was depopulated by Israeli forces and its buildings were later bulldozed.

Village name: Birwah, Acre district
Pre-1948 population: 1,500
Famous resident: Mahmoud Darwish (poet, born 1941)
Captured by Israel: 11 June 1948

Family members were scattered either as displaced people inside the newly created Israeli state or, in the case of Muhammad Diab, 17, as refugees in Lebanon. Muhammad, now a sprightly septuagenarian, has spent most of his life in Shatila refugee camp in the southern suburbs of Lebanon's capital, Beirut. He never went to school or learned to read, but he has a sharp mind that served him well during a long, if trouble-strewn, business career.

His family's greatest challenges have been the wars and bloodshed that passed over Shatila camp during in the 1970s and 1980s. But there are economic troubles too. Dozens of the most lucrative trades and professions in Lebanon are only open to Lebanese citizens, and therefore barred to Palestinian refugees. Muhammad has never accepted his fate. To this day, he, his children and grandchildren demand and expect their return to the home of his ancestors...

1 comment:

Anonymous said...

Προτείνω οι Ενώσεις Καταναλωτών να κάνουν μια οργανωμένη αποχή από οποιαδήποτε σχέση, υποστήριξη κλπ στο Συνασπισμό, μέχρις ότου ο ωραίος Πρόεδρος του Αλέξης Τσίπρας ευαρεστηθεί να μας διευκρινίσει τις απόψεις του:
- Για την Ευρώπη,
- Για το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, τα κοινωνικά δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν κατοχυρωθεί με κοινοτικές οδηγίες (π.χ. 2000/78/ΕΚ για την απαγόρευση διακρίσεων με βάση την ηλικία, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την υγεία, τις πεποιθήσεις, τη φυλετική καταγωγή) και με σχετικές αποφάσεις υπέρ των πολιτών στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
- Αν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ποτέ καταθέσει ερώτηση, επερώτηση, αναφορά στη Βουλή για παραβίαση δικαιωμάτων του πολίτη που κατοχυρώνονται με κοινοτικές οδηγίες (π.χ. 2000/78/ΕΚ);
- Αν αληθεύει το γεγονός ότι κάποιος υπάλληλος ικέτευε τους βουλευτές του Συνασπισμού για την εφαρμογή της παραπάνω κοινοτικής οδηγίας και την αποφυγή πρόωρης συνταξιοδότησής του στο 60ο έτος της ηλικίας του, το 2ο εξάμηνο του 2006 και ο Συνασπισμός εκώφευσε στην κυριολεξία στο αίτημά του για αναφορά στη Βουλή και άφησε την κυβέρνηση ανενόχλητη να τελέσει αυτό το ανοσιούργημα και να εκκρεμεί η υπόθεση ενώπιον της Δικαιοσύνης; (ευτυχώς βέβαια που υπήρξαν 2 έντιμοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που κατέθεσαν τέτοιες αναφορές στη Βουλή, έστω και κατόπιν εορτής).
- Μήπως ο κ. Τσίπρας, που έχει χαλυβδωθεί από την εμπειρία του σε μαθητικές καταλήψεις σχολείων, πιστεύει ότι πρέπει να παραιτηθούμε από όποιο κοινοτικό δικαίωμα έχουμε αποκτήσει και να καταφεύγουμε μόνο σε καταλήψεις σχολείων, απεργίας πείνας, καταλήψεις εργοστασίων κλπ, και όχι σε θεμελιωμένα δικαιώματα και δικαστικά προηγούμενα του ευρωπαϊκού διαστηρίου.
- Κάντε τον κ. Τσίπρα να μιλήσει. Κάντε αποχή, και ίσως αποκαλύψει ενδιαφέρονται στοιχεία για τις απόψεις του ως προς τα κεκτημένα κοινωνικά δικαιώματα της ευρωπαϊκής ένωσης. Αλλοιώς θα βλέπουν το πρόσωπό του και θα λένε “Να ένας άξιος πολιτικός!” Δεν εξετάζουμε τίποτα άλλο!